ظلم

آنگاه که "محمد جواد لاریجانی، معصومیت از دست رفته" را نوشتم بر این گمان بودم که این آقا از مستی قدرت و قدرت زدگی و قدرت پروری اینگونه لبخند زنان حق را سر می برد و باطل را صله می دهد. مصاحبه^ء اخیر ایشان با خبرگزاری فارس اما به من می گوید که ایشان وظیفه ایی را نیز بر عهده گرفته اند. آقای محمد جواد لاریجانی تئوریسین ظلم شده اند!

 در ماههای گذشته کودکان بسیاری چشم به راه بودند، مادران بسیاری داغدار شدند، کم نبودند سالخوردگان و زنانی که وحشیانه کتک خوردند و اندیشمندانی که بی حرمتیها دیدند. از گوشه و کنار، خاطراتی از زندان می شنویم که از بازگو کردن آنها شرم داریم. در شرایطی چنین، انسان خدا ترسی که بویی از اسلام برده باشد – حتی اگر توجیهی برای همه^ء این مصیبتها داشته باشد – جانب احتیاط را رها نکرده و زبان سرخ را در کام مهار می کند از خوف اینکه مبادا نا دانسته خود را در ظلمی شریک کند.  افسوس اما که این فرزند عالم بزرگ و متقی، مرحوم میرزا هاشم آملی، تصمیم دارد (بلکه از مصاحبه های مکررش پیداست که مشتاق است) که در مسئولیت همه^ء اشکها و ناله ها و آهها و نفرینهای بر آمده در ایام اخیر شریک باشد.

 انا لله و انا الیه راجعون.

 در این نوشته سعی من این است که عنوان نوشته را ثابت کنم، محمد جواد لاریجانی،  تئوریسین ظلم. سخن را از اشاره^ء ایشان به مفهوم بغی از دید شیخ طوسی آغاز می کنم (که  در پایان مصاحبه^ء ایشان آمده است) تا به خواست خدا روشن شود که ایشان برای تئوریزه کردن ظلم تا کجاها می روند و از آبروی چه کسانی مایه می گذارند:

 ایشان گفته اند:

 - "مشروح‌ترین بحث درباره نافرمانی را مرحوم شیخ طوسی در کتاب خود آورده آورده است و ایشان بدترین نافرمانی را خروج علیه امام مشروع دانسته است که این جرم بسیار سنگینی است … به تعبیر ایشان کسانی که نافرمانی می‌کنند ایدئولوژی دارند  ...  شیخ طوسی در همین کتاب می نویسد که حضرت امیر هر زمان که برای سخنرانی اقدام می‌کرد یک فرد از بین خوارج بلند شده و می‌گفت که حکم فقط از سوی خداست … ما در حوادث بعد از انتخابات تجربه‌ای را گذراندیم و نظام و مقام معظم رهبری به خوبی تشخیص دادند که نافرمانی اخیر از انواع کدام نافرمانی‌ها است ….  بر همین اساس مقام معظم رهبری همانند حضرت علی (ع) در سخنانی اتمام حجت کردند."

 بعضی سخنان آنقدر غلط اندرغلطند که انسان در غلط گیری از آنها احساس عجز و کلافگی می کند. مانده ام از کجا آغاز کنم و به کجا برسانمش! ایشان احتمالا گمان کرده اند که تا سطح سخن را به شیخ طوسی برسانند نیمی از شنوندگانشان "لا ادری" گویان شروع  به یادداشت برداشتن خواهند کرد. ایشان ظاهرا هنوز در آن دوره ایی به سر می برند که حاکمان و حاکم پروران برای تحمیل خود به مردم بی گناه این مرز و بوم هر نکبت و شقاوت را که میلشان می کشید به خدا و اسلام نسبت می دادند. آن دوره به سر رسیده است و مردم دانسته اند که برای دانستن دینشان از امثال محمد جواد لاریجانی، تئوریسین ظلم، تنها از باب "ادب از که آموختی از بی ادبان" می توان سود برد.

 آقای لاریجانی به کتاب المبسوط شیخ طوسی، جلد هفتم، باب قتال اهل البغی (جنگ با اهل ستم) اشاره می کند:

 الف. شیخ طوسی ازعلمای قرن پنجم است. در فرهنگ واژگان علمای شیعه^ء قرون اولیه^ء پس از غیبت "امام مشروع" تنها امام معصوم یا حاکمی است که مستقیما توسط امام معصوم منصوب شده باشد. آقای لاریجانی بدون توجه به این نکته، نظر شیخ طوسی درباره^ء نافرمانی از امام معصوم را به نافرمانی از امام غیر معصوم و نا منتخب از سوی معصوم بسط داده اند. اگر شرط عصمت یا نظارت مستقیم معصوم را کنار بگذاریم پس تفاوت ما با اهل سنت چیست؟ مگر نه این است که در طول تاریخ حاکمان اموی و عباسی با همین استدلال مردم را سرکوب می کردند؟ مگر امام حسین را با همین استدلال خارجی و مهدور الدم اعلام نکردند؟

 ب. در کلام علمای اسلام، شیعه و سنی، اهل بغی آنها هستند که برعلیه حکومت امام مشروع قیام کرده و با امام مشروع وارد "جنگ" می شوند. راهپیمایی مردم در خیابان و سر دادن شعار، حتی شعار ضد حکومت، هیچ نسبتی با بغی و اهل بغی ندارد. به همین دلیل شیخ طوسی برای مثال آوردن از اهل بغی به جنگ آوران صفین، جمل و نهروان اشاره می کند.  مردم معترض و بلکه مزاحم حکومت در زمان علی (ع) کم نبودند اما علی (ع) با آنها برخورد قهر آمیز نکرد و به همین دلیل هم علمایی چون شیخ طوسی اینگونه مردم و اینگونه حرکات را در زمره^ء بغی نیاورده اند. ایشان بر سبیل خر برفت و خر برفت بر علیه خود و اربابانش سخن می گوید. بله در مسجد و در حضور امام بر علیهش شعار می دادند و سپس راست راست راه می رفتند و به زندگی ادامه می دادند. آیا اصلا در تصور شما می گنجد که کسی در حضور "مقام معظم رهبری" بر علیه او شعار دهد و سپس بدون مزاحمت به راه خود برود؟ ظالم پرورانی چون شما کار را به جایی رسانده اند که اربابتان را با کمتر از "مقام معظم رهبری" یا "آقا" (که مختص ذوب شدگان و نوکرانی چون شماست) نمی توان خطاب کرد.

 ج.  شیخ طوسی برای مبارزه با اهل بغی شرایطی را مطرح می کند. از آن جمله این است که اهل بغی باید دارای پایگاه و زمین خود باشند (که در واقع مرکز نظامی ایشان است). همینطور قدرت نظامی آنها باید در حدی باشد که جز با تدافع قهرآمیز قابل مهار نباشد. شیخ طوسی می گوید که اگر این شرایط نباشد مسائل مطرح شده درباره^ء اهل بغی اصلا صدق نمی کنند. آقای لاریجانی با کمال بی سلیقگی شهروندان بی دفاعی را که حفظ جان و مال و آبروشان بر عهده^ء نظام است برابر قرار داده اند با گروههای مسلح یاغی که دارای پایگاه نظامی هستند.

 د. شیخ طوسی در همین کتاب می نویسد که برخورد با اهل بغی تنها پس از رفع شبهه جایز است. نامه ها و سخنان بی شمار علی (ع) برای رفع شبهه از آنها که با سلاح مقابلش ایستاده بودند را بخوانید و مقایسه شان کنید با مثلا رفع شبهه ای که پس از انتخابات شد. مقام معظم رهبری با زنان، سالخوردگان و جوانان بی سلاحی اتمام حجت کردند که شهروند غیر نظامی بوده و جز حضور در خیابانها و شعار دادن برای ابراز نا رضایتی کار دیگری نداشتند. نتیجه اینکه عمال حکومت به قصد کشت به مردم بی دفاع حمله کردند و به قصدشان هم رسیدند. شما را به خدا اگر از شیخ طوسی مایه می گذارید دیگر علی (ع) را بد نام نکنید، بگذارید این خرده اعتقادی که هست باقی بماند.

 ه. به نظر می آید که ایشان بخشی از آنچه که گذشت را اصلا ندیده اند یا اینکه به روی مبارک نمی آورند. مردمانی که برای اعتراض راهپیمایی کردند شعار اصلایشان "رای ما رو پس بده" بود و جز این درخواست دیگری نداشتند. این سربازان گمنام اربابان ایشان بودند که این جمع بی دفاع را به نام ولایت، یزیدوار به خاک و خون و حبس کشیدند و دادخواهی آنها را بنیادین تر کردند.

 و. یا سواد عربی آقای لاریجانی و یا حافظه شان یاری نکرده اند که ایشان دریابند که صاحب ایده بودن را شیخ  طوسی نه به عنوان ویژگی اهل بغی که به عنوان شرط اهل بغی محسوب شدن و وجه تمایز اهل بغی با محارب مطرح کرده است تا مبادا با اهل بغی مانند محارب رفتار شود. بر اساس فقه اسلام به خصوص اسلام شیعی که حساسیت زیادی نسبت به حکومت جور دارد، رفتار با اهل بغی همواره باید بر سبیل مسامحه باشد بر خلاف رفتار با محاربان که چون به جان و مال مردم تعدی می کنند باید با آنها با شدت و قاطعیت برخورد شود. بهترین شاهد در جهل ایشان به این مبنای مشهور فقهی  اینکه در همین مصاحبه فرموده اند: "به نظر من حکم این نافرمانی (اشاره به آقای موسوی) محاربه است و ولی وظیفه دارد آنها را محاکمه و منکوب کند". ای کاش ایشان که (برخلاف سیره^ء علی (ع)) اینچنین دلبسته^ء محاکمه و منکوب کردن هستند حد اقل در همان کتاب المبسوط شیخ طوسی تعریف محاربه را می خواندند. بر مبنای نظراکثر فقهای شیعه و سنی محارب کسی است که (به قول شیخ طوسی) صاحب ایده نیست و قصدش صرفا صلب امنیت از مردم و فساد و تاراج است. در حالی که اهل تقوا و علم از صدور حکم و قضاوت طفره می روند اشتیاق این بنده^ء خدا به قظاوت کردن و حکم جاری کردن حقا مثال زدنی است.

 ز- از آقای لاریجانی دعوت می کنم که دمی خلعت استادی را کنار گذاشته و جامه^ء فروتنانه^ء شاگردی را در بر کنند و سپس به مطالعه^ء رفتار علی (ع) با مجرمین سیاسی زمان خود بپردازند تا ببینند اصلا هیچ وجه تشابهی بین رفتار آن علی و حکومتش و این علی و حکومتش می بینند یا خیر. شرح نهج البلاغه^ء ابن ابی الحدید و کتاب جاذبه و دافعه^ء علی (ع) از مطهری را دوباره خوانی کنند تا ببینند چگونه علی (ع) از زندان کردن و اتهام زدن و برخورد قهر آمیز با مخالفان ابا داشت. هنگامی که به علی (ع) گفتند فردی از افرادش که در برابر همه به او توهین کرده بود قصد پیوستن به لشکر خوارج را دارد و توصیه کردند که علی (ع) آنها را حبس کند، علی (ع) گفت "ا نّا لوفعلنا هذا لکل من نتّهم من الناّس ملأ نا السّجون منهم و لاارانی یسعنی الوثوب علی النّاس و الحبس لهم و عقوبتهم حتی یظهروالی الخلاف." یعنی "ما اگربا چنین روشی با همه^ء مردمی که متهم می دانیم برخورد کنیم زندان ها مالامال ازآنها می شود، من شایسته خود نمی‌بینم که به سوی مردم خیز‌بردارم و آنها را مجازات کنم مگر این‌ که رفتار سوئشان بر من آشکار شود" (شرح نهج‌البلاغه ابن ابی‌الحدید: 3/129) و از سیره^ء علی (ع) می دانیم که آشکار شدن رفتار سوء چیزی جز جنگ مسلحانه نبود. علی (ع) به دنبال بهانه برای مسامحه و بخشش بود و حکومتی که این آقا جرات کرده و با حکومت علی برابرش می داند به دنبال بهانه برای مجرم سازی و حبس و اعدام است. خوب است ایشان آیات 19 تا 21  سوره^ء فاطر را بخوانند شاید که فرجی برایشان حاصل شود.

 ح. بخش عمده ای از استدلال شیخ طوسی در المبسوط (مانند دیگر فقها) بر مبنای آیه^ء  9 سوره^ء حجرات می باشد. واقع امر این است که این آیه معنایی عامتر از این دارد. آیه درباره^ء دو گروه مومن در حال جنگ با یکدیگر است و دولت اسلامی را موظف می کند که بین این دو صلح بر قرار کند اما اگر گروهی را ستمکار یافت به یاری ستم دیده برخیزد. بنابراین بحث این آیه ارتباط مستقیمی با نافرمانی ندارد (در دو تفسیر عمده^ء قدیم و اخیر شیعی، طبرسی در مجمع البیان و علامه طباطبایی در میزان، هیچ گونه اشاره ای به ارتباط این آیه با نسبت بین حکومت و نافرمانی نمی کنند و فاضل مقداد در کنز العرفان صریحا آن را بی ارتباط به این موضوع می خواند). قبول این واقعیت ما را به دو نکته می رساند. اول اینکه سنگینی اصلی استدلال فقهای شیعه بیش از اینکه به این آیه باشد، به سیره^ء علی (ع) در برابر طغیانگران مسلح در زمان خود است. همانگونه که در بخش الف و ب اشاره شد آن داستان هیچ ارتباطی با آنچه امروز در ایران می گذرد ندارد. دوم اینکه اگرخالصانه و آسوده از نگاه فقها در صدد آموختن از این آیه باشیم آنگاه دو گروه متخاصم عبارتند از جمع قابل توجهی از مردم بی دفاع و نیروهای تا دندان مسلح بسیج و اربابانشان. قضاوت اینکه کدام ستمدیده و کدام ستمکار است کار چندان دشواری نمی نماید.  

 ط. اگر بناست از شیخ طوسی بیاموزیم خوب است آقای لاریجانی نظر ایشان را درباره^ء ولایت فقیه و حدود و ثغور آن با مراجعه به کتاب النهایه او جویا شوند، وآنگاه بیندیشند اگر شیخ طوسی از بخت بد امروز زنده بود آیا از ذوب شدگان در ولایت فقیه بود یا از حصر شدگان در ولایت غربت.

 و اشاره ایی مختصر به دیگر سخنان تئوریسین ظم:

 - "اینکه ما فکر کنیم که رابطه آمریکا با ما خوب شده است غلط است چراکه تا زمانی که ما تجربه اسلامی داریم این اتفاق غیر ممکن است ."

 حضرت آقا، زندان کردن و کتک زدن مردم بی گناه و سرکوب کردن صدای مخالف تجربه^ء اموی است نه تجربه^ء اسلامی. به صرف اینکه بخشی از طبقه^ء  روحانیت حاکم بر امورباشد ،تجربه اسلامی نخواهد بود. اصل دین بر مبنای صریح قرآن تزکیه است   (3:164 – 91:9)و پیامبر خدا (ص) به گفته^ء خود برای تمام کردن مکارم اخلاق مبعوث شد. پادگان کهریزک  و " غیر استاندارد" خواندن آن توسط رهبر تو نشانه^ء نکبت و فساد اخلاق است نه تزکیه و مکارم اخلاق.

 -  "امروز بعد از این چالش‌ها به نظر من ما در موقعیت قوی تری قرار گرفتیم."

 امروز رهبر تو حرمت خود را نزد بخش قابل توجهی از مردم از دست داده است، امروز زندانهای ام القرای اسلامی که تو تعریف کرده ایی پراز زنان و مردانی است که نه اسلحه ایی کشیدند و نه دستی بروی کسی بلند کردند بلکه تنها "حضور" داشتند. امروز تعداد مراجعی که وا اسلاما سر داده اند از گذشته به مراتب بیشتر شده است. امروز هیچ راهپیمایی حکومتی محروم از خروش برابر ظلم نمی شود. موقعیتتان حضرت آقا به شدت جای باز بینی دارد!

 - "آقای خاتمی گفته است که می‌خواهد به عنوان منتقد قدرت باقی بماند.  ...  در ادبیات شیعه ما منتقد به ذات نداریم.  اگر در مکتب شیعه یک نظامی بر اساس رابطه ولایت فقیه بود همه موظفیم که از او حمایت کنیم ".

اول اینکه اگر بنا بر ادبیات شیعه است، در ادبیات شیعه ما ولایت فقیه هم نداریم (آنهم از نوع مطلقه اش). دوم اینکه او که امام معصوم بود آنگاه که زمام امور را در دست گرفت از مردم خواست زیر نظرش داشته باشند تا کج نرود. سوم اینکه ارجمند ترین حمایت از صاحب قدرت نقد همواره^ء اوست. چهارم آنکه جهت یاد آوری تفاوت تشیع با تسنن این است که در تشیع حمایت و اطاعت مطلق تنها برای معصوم است. و اما پنجم آنکه اگر اسلام  و تشیع را می شناختید می دانستید که در جهان آخرت مقام آنکه بالذات منتقد غیرمعصوم است به مراتب از آنکه بالذات حامی غیر معصوم است امن تر و از آتش جهنم دورتر است.

 - "ما اگر بخواهیم جریان این سایت‌ها و رسانه‌ها را دنبال و آن را باور کنیم باید هر پنجشنبه منتظر سقوط نظام باشیم."

 نظام، حضرت آقا، همان روزی که رهبر در نماز جمعه حکم قلع و قمع مردم بی دفاع را صادر کرد سقوظ کرد، آنگاه که این سقوط به انتها رسد صدایش را خواهید شنید. دیری نخواهد گذشت که اگر نه من، دیگری مقاله^ء "محمد جواد لاریجانی، حکومت از دست رفته" را خواهد نوشت. الملک یبقی مع الکفر و لا یبقی مع الظلم.

 - "مرحوم بازرگان قبل از انقلاب معتقد بود که حکومتی مثل سوئیس که اگر شرب و خمر و زنا را امثال ‌آنها ممنوع باشد یک حکومت اسلامی است."

 آنچه که مرحوم بازرگان در صدد آموزش به شما نو نهالان بود همین است که امروز عدم درکش دامنتان را گرفته و به شدت لکه دار کرده است. بازرگان می خواست به شما بیاموزد که آنچه حکومتی را اسلامی می کند محتوی آن است و نه ظرف آن و این همان است که قرآن درباره^ء انسان می گوید، که ملاک رستگاری عنوان و شکل و ادا نیست بلکه آن باطن پاکی است که منجر به ایمان و عمل صالح می شود(4:123, 124 – 5:69) .

 - "من سایز موسوی و کروبی را خیلی کوچکتر از آن می‌بینیم که بخواهند جلوی این حرکت بزرگ نظام را بگیرند."

 اول اینکه منظور ایشان از سایز همان 'اندازه' در فارسی است. دوم اینکه ایشان هنوز نفهمیده اند که در این جنبش مردم در جلو و موسوی و کروبی به دنبال ایشان دوانند. برای اولین بار در این مملکت اتفاق بزرگی افتاده است، مردم قهرمانان را پس زده و خود به دنبال تغییر سرنوشتشان هستند. موسوی و کروبی را فراموش کنید و به مردم نگاه کنید.  

 - "باید توجه کنیم که تفکر سکولاریسم نمایی فریبنده دارد و در حوادث اخیر هم تهاجم سکولار موجب شد تا در کشور ما فردی نصر من الله و فتح قریب بگوید ضمن اینکه بی‌حجاب نیز باشد. این کاملا نشان می دهد که قضایای کشور به وسیله تفکر سکولار چگونه به هم ریخته است و امروز این وظیفه علما است که با تشریح مسائل دینی از تفکرات سکولاریستی پرده بردارند."

 اول آنکه اگر قصد نشان دادن اضداد است همین که امثال جنابعالی ظلم را تئوریزه می کنید و از اسلام هم سخن می گویید خود از اعجب العجائب  جمع اضداد است. اگر نشانی از علی (ع) داشتید می دانستید که اگر بینمان بود بیش از آنکه نگران آن بی حجاب قرآن خوان باشد در پی سوزاندن زبان ظالم پرور شما بود.  دوم اینکه آنچه آن فرد را بی حجاب کرد سیاستها و تمهیدات همانهاییست که شما حمایتشان می کنید، این شما هستید که هر چه می کنند را به اسلام نسبت می دهید و مدام ولی نعمتهایتان را با پیامبر و ائمه مقایسه می کنید و مردم را به شکرگذاری برای وجودشان فرا می خوانید. سوم اینکه اگر نیک بنگرید خواهید دید که آن بی حجابی که آیه^ء قرآن می خواند می خواهد بگوید "لاریجانی، من هنوزحساب اسلام را از تو و امثال تو جدا می دانم".          

 - "این نظام با همه محاسباتی که دشمن می‌کند ساقط شدنی نیست و به لطف الهی هرگز هم نخواهد شد۔"

 اینکه در شهنامه ها آورده اند     رستم و روئینه تن اسفندیار

تا بدانند این خداوندان ملک      کز بسی خلق است دنیا یادگار

آنچه دیدی بر قرار خود نماند    اینکه بینی هم نماند  بر قرار

وَ سَیَعْلَمُ الَّذینَ ظَلَمُوا أَیَّ مُنْقَلَبٍ یَنْقَلِبُونَ

 علی دانشجو